دکتر هوتر، معتقد است که بچه‌های کوچک به این علت می‌توانند زبان‌های چندگانه و خیلی چیزهای دیگر را به راحتی یاد بگیرند، که بلدند چطور هیجان‌زده باشند. یک جورهایی بچه‌ها با هر چیزی که می‌بینند هیجان زده می‌شوند!

موسیقی می‌تواند ابزاری قدرتمند در مسیر یافتن آرامش و امنیت باشد. با انتخاب موسیقی مناسب و استفاده صحیح از آن، می‌توانید به کاهش استرس، اضطراب و غم و اندوه و ایجاد حس امنیت و آرامش در خودتان کمک کنید.

آیا رسانه‌های اجتماعی باعث افسردگی می‌شوند؟ در این مقاله به بررسی علمی رابطه میان شبکه‌های اجتماعی، افسردگی، FOMO و دوم‌اسکرولینگ می‌پردازیم و راهکارهایی برای استفاده ایمن از آن‌ها ارائه می‌کنیم.

رقص در اکثر فرهنگ‌ها جایگاه ویژه‌ای داشته است. مردم در گروه‌هایی گرد هم می‌آمدند، با صداهای ریتمیک طبل‌ها و فلوت‌ها، ارگ‌ها و گیتارها، سرودها و فریادها غرق می‌شدند و دست‌ها و پاهایشان را به شیوه‌های پیچیده و دیوانه‌وار تکان می‌دادند و خودشان را در حیرت رقص گم می‌کردند. بی‌جهت نبود که نیچه، شخصیتی دردناک منزوی در زندگی روزمره، اعلام کرد: «فقط به خدایی ایمان می‌آورم که بتواند برقصَد» (نظری که در کنار اعلام قاطعانه‌ی دیگرش قرار می‌گیرد: «بدون موسیقی، زندگی اشتباه است.»)

یکی از سوالاتی که اغلب افراد آسیب دیده در طول مسیرشان با آن دست و پنجه نرم می کنند، یافتن پاسخی برای «چرا بی رحمی وجود دارد؟» است، چرا که  آسیب های روحی تقریباً همیشه ناشی از اعمال بی رحمانه‌ی یک یا چند فرد است.

لورا دتر: در مورد محدودیت‌های درمان سنتی و اینکه چگونه راهکارهای دیجیتال ممکن است از طریق ردیابی، شخصی‌سازی و توانمندسازی به افزایش اثربخشی آنها کمک کنند، بحث خواهیم کرد.

گاهی خود را در وضعیت ذهنی‌ای می‌یابیم که حس می‌کنیم نمی‌توانیم شرایطی ناخوشایند را تغییر دهیم. اگر این اتفاق برای مدتی طولانی بیفتد، ممکن است به درماندگی آموخته منجر شود؛ دیگر حتی اقدام به تغییر شرایط خود نمی‌کنیم. این مفهوم را نخستین بار مارتین سلیگمن مطرح کرد. وی این موضوع را در سگ‌هایی مشاهده کرد که مرتب به آن‌ها شوک الکتریکی وارد می‌شد و حتی وقتی برای دوری کردن از شوک‌ها فرصتی به آن‌ها داده می‌شد، تلاشی نمی‌کردند.

چالش این است که دوباره با خواسته های واقعی خود ارتباط برقرار کنیم. عجیب است که این‌ها اغلب در زمانی یافت می‌شوند که ما عمدتاً به کار فکر نمی کردیم: کودکی. کودکی مکان خوبی برای شروع است زیرا ما در آن زمان بدون بسیاری از عناصری که بعداً علاقه‌هایمان را تحریف و تحت تاثیر قرار دادند، به دنبال چیزها بودیم.

معمولاً اکثر ما در 18 سالگی مدرسه را ترک می‌کنیم، رویدادی که به وضوح در حافظه حک می‌شود زیرا با جشن پر از احساساتی به اتمام می‌رسد. با این حال، به طرز عجیبی علیرغم چیزی که به نظر می‌رسد، بسیاری از ما در واقع به هیچ وجه موفق به ترک تحصیل در پایان این دوره نمی‌شویم.